Delen met:

Zitten we op dood spoor in onze relatie of niet?

Vechten voor gelijk of werken aan geluk?

Wie we zijn en hoe we ons gedragen komen niet altijd met elkaar overeen. Soms lijkt het of de ander het slechtste in ons naar boven haalt. En de laatste tijd wordt het steeds erger. Wat is er aan de hand en wat nu te doen?

Je twijfelt of doorgaan het beste is..

Je trekt het niet meer, jullie lopen er nu al zo lang mee en het lijkt steeds slechter te gaan, zitten jullie op dood spoor?

Ieder van ons doet zo zijn best om aardig gevonden te worden en komt desondanks toch in vervelende situaties terecht. Hoe ondankbaar van de ander! Maar is dat wel zo? Dat ons best doen, zijn we dat ècht of is dat een door onszelf ontwikkeld toneelstukje, omdat we er bij willen horen, om het gevoel dat we niks waard zijn te onderdrukken? Je eerste neiging is waarschijnlijk dat dat niet waar is. Maar vaak blijkt na wat zelfonderzoek dat we niet genoeg van onszelf houden en anderen nodig hebben om dat gevoel te compenseren.

.

Samen verder

Zonder de ander ben ik niets, ik heb iemand nodig om gelukkig te zijn, om van te houden...

Hoe komt het dan toch dat we ons gekwetst voelen en we vinden dat anderen ons pijn doen? Ik ben toch niet gek? Nee je bent niet gek, het is ons aangeleerd toen we klein waren. Ga je jeugdherinneringen maar na, er is vast wel een moment dat je je alleen en onbegrepen voelde. Maar wat was daar feitelijk aan de hand? En kan iemand je letterlijk een rot gevoel bezorgen? Kan regen je een rotgevoel bezorgen? We zeggen van wel, maar bezit regen echt de kracht om in jouw lichaam een rotgevoel te creëren? Nee, natuurlijk niet, het zijn jouw eigen gedachten over die regen die je dat gevoel bezorgen. Ga maar na, denk je: fijn regen, spelen in de plassen goed voor de tuin, dan voel je je goed, denk je: shit alweer regen, het is nat en koud dan voel je je rot. En datzelfde principe gaat ook op voor jou gedachten over mensen, situaties en dingen.

Welke invloed heb ik zelf op de kwaliteit van onze relatie...

Ons vermogen te denken, te vinden en daardoor te voelen geeft betekenis aan ons leven.

gezinscounselingEn dat werkt natuurlijk 2 kanten op: fijne gedachte geven fijne gevoelens. Angst en twijfel wordt veroorzaakt door negatieve gedachten. Dus wat jij denkt over je relatie, bepaalt wat jij ervaart en dat heeft weer invloed op je gedrag en dat beïnvloed je gedachten weer etc. En zo cirkelen we rond in een negatieve of positieve spiraal. De trigger is vaak iets onbeduidend. Een misverstand, iets lulligs.

Uiteindelijk maakt afhankelijkheid van een ander nooit gelukkig en levert een conflict altijd gevoelens van eenzaamheid en machteloosheid op. Een vicieuze cirkel.

Door de begeleiding van Eugène begrijpen we elkaar beter. We zien welke onderliggende behoeften er spelen in onze conflicten. De negatieve spiraal is doorbroken. Er is weer ruimte voor waardering en we kunnen weer op een positieve manier met elkaar praten.

- Annet, Apeldoorn

“Relatiegeluk op de korte termijn is het kunnen openstellen van je hart voor de ander en op de langere termijn in elkaars behoeften kunnen voorzien.”

"Door de gezinscounseling verdween ons gevoel van wanhoop en uitzichtloosheid. We voelen dat we elkaar nog genoeg te bieden hebben en halen weer de goede dingen in elkaar naar boven".

- David en Petra, Hattem

We waren de vermoeiende en pijnlijke ruzies meer dan zat. Gelukkig heeft Eugène ons op een anders spoor gezet. Door de manier waarop hij vragen stelt, hebben we van alles opgeruimd. Eindelijk is er weer rust, respect en ruimte voor liefde en intimiteit.

- Arjan, Hattem

Hoe doorbreek ik de cirkel, stoppen of doorgaan?

Dat begint met de realisatie: Als je relatie niet lekker loopt, is de kans erg groot dat jij jezelf niet de moeite waard vindt.

Dan ontmoet je steeds meer mensen die jou niet de moeite waard vinden. Evenzo als je niet van jezelf houdt etc. Hoe dat komt? Het antwoord is simpel: Als jij jezelf niet de moeite waard vindt, gedraag je je ook zo en leer je in feite anderen hoe ze jou moeten behandelen.

Onwillekeurig observeren wij elkaar, 7% van communicatie is wat je zegt, de rest is gedrag en houding. Het goede nieuws is dat het je aanknopingspunten biedt om je binnenwereld te ontwikkelen. Daar waar je buiten mee worstelt zegt letterlijk iets over binnenste jezelf. Wat niet wil zeggen dat een relatie altijd een worsteling hoeft te zijn. Maar als dat op dit moment wel zo is, heb je aan jezelf te werken….

Je denkt wellicht dat is lekker, dan is alles dus mijn eigen schuld?

Wat je eigen gevoelens, meningen en gedachten betreft ben jij de enige die werkelijk bepaald, dus jij hebt jouw aandeel in het conflict of in de ruzie. Als je daar aan twijfelt denk je maar de regen. Hoe het voor jou werkelijk zit in een relatie die niet loopt wordt dus bepaald door wat jij denkt, vindt en voelt. Hoe dat komt heeft met hoeveel je werkelijk van jezelf houdt te maken.

De vraag is of dit de eerste keer in je leven is dat je moeite hebt in een relatie. Waarschijnlijk is dat niet zo. Iedereen heeft in zijn jeugd leuke en minder leuke ervaringen opgedaan. Wanneer we kijken naar de minder leuke ervaringen komt al gauw de overtuiging op dat je het niet verdiende om gelukkig te zijn, of dat niemand om je gaf, je onbelangrijk was, je zal altijd bewijzen vinden dat je niet om van te houden was. Je moeder had een hekel aan je, je vader nam je niet serieus, en je eerste liefde liet je achter voor een betere vervanging. Weinig bewijzen dat je de moeite waard bent…en logisch dat je het onbewust bent gaan geloven. En ja als jij het niet geloofd, hoe kun je dan van de ander verwachten dat hij of zij het wel doet.

Je denkt wellicht dat is lekker, dan is alles dus mijn eigen schuld? Wat je eigen gevoelens, meningen en gedachten betreft ben jij de enige die werkelijk bepaald...

Hoe kom ik er achter of ik verder wil in onze relatie?

Door werkelijk en onvoorwaardelijk van jezelf te gaan houden, ga je je anders gedragen en reageren anderen dus anders op jou.

Door na te gaan:

  • welke gedachten jij had in vervelende situaties,
  • Wat je werkelijk vond van de ander,
  • hoe machteloos je je voelde en wat je dus onwillekeurig over jezelf denkt in die situatie die je kennelijk niet kon oplossen…

Als je dat kunt inzien voel je je eigen aandeel in dat conflict, dan kun je de verantwoordelijkheid nemen voor dat wat van jou is en kun je inzien welk aandeel van de ander is. Dan stop je met de ander de schuld te geven van jouw rotgevoel. Dan ontstaat er ruimte voor onvoorwaardelijk liefde. Een ruimte waarbinnen je kunt zijn wie je werkelijk bent en de ander kunt zien wie hij/zij werkelijk is. De angst voorbij, liefde las motief voor je handelen.

Blogartikelen die je misschien ook interessant vindt: